Το παρόν άρθρο έχει στόχο να διατυπώσει σε απλή επιστημονική γλώσσα και με βάση δομημένα επιχειρήματα βασιζόμενα στην Επιστήμη του Μάνατζμεντ, σε τι φαύλο κύκλο έχουμε περιπέσει ως οικονομία, κοινωνία και ως κράτος όπου σε τελική ανάλυση απειλείται και αυτή ο οντότητα μας και το μέλλον μας. Σε προηγούμενη αρθρογραφία τονίζαμε πάντα ότι τα λάθη πληρώνονται πλέον ακριβά, και δυστυχώς ήρθε η ώρα της πληρωμής των τόσων τραγικών λαθών τα οποία διαπράχθηκαν σε διαχρονική βάση χωρίς την παραμικρή τιμωρία των ενόχων ακόμη. Δεν θα ανατρέξουμε στο παρελθόν προς αναζήτηση αιτιών, είναι πλέον θέμα της δικαιοσύνης να αναλάβει το έργο Ανόρθωσης της εικόνας της χώρας μας. Στην Επιστήμη του Μάνατζμεντ είναι απαράβατος όρος, ο έξυπνος Μάνατζερ/Ηγέτης να κάνει ακτινογραφία της παρούσας κατάστασης.
Η παρούσα κατάσταση είναι τραγική με τις ακόλουθες πληγές να καταρρακώνουν την Εθνική Οικονομία: (1) Ανεμικό Τραπεζικό Σύστημα, (2) Ανεργία στα ύψη, (3) Ύφεση σε ελεύθερη πτώση, (4) Ξένες επενδύσεις σε σημείο ναδίρ, (6) Δανειστικά επιτόκια σε απαγορευτικό σημείο όπου πνίγουν κάθε πιθανή επένδυση, (7) Βιοτικό επίπεδο σε ελεύθερη πτώση, (8) Μη εξυπηρετούμενα δάνεια σε αριθμούς μαμούθ όπου απειλείται η βιωσιμότητα του τραπεζικού συστήματος. Αναφέραμε τα πιο βασικά σημεία της «Λερναίας Ύδρας» όπου αν περικόψεις μια κεφαλή ξεφυτρώνει άλλη με διπλή κεφαλή. Είναι πλέον παραδεχτό ότι η μη επίλυση ή τουλάχιστον αντιμετώπιση των πιο πάνω καρκινωμάτων θα μας οδηγήσει σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα σε ολιστική πτώχευση ως χώρας γιατί δεν θα υπάρχει τραπεζικό σύστημα, και αναλύουμε ως πιο κάτω τον συλλογισμό μας. Στην παρούσα φάση όπου η πλειοψηφία των τραπεζικών ιδρυμάτων δεν μπορεί να δανείσει ούτε σεντ, συνεπάγεται ότι λειτουργεί ως εισπράκτορας παλαιών οφειλών/ δανείων. Συνεπώς το χρήμα κάνει τον κύκλο του και λιγοστεύει συνεχώς μέχρι να εξαφανιστεί από την Αγορά.
Χωρίς Τραπεζικό Σύστημα το οποίο να μπορεί να δανείζει, η χώρα είναι καταδικασμένη σε αργό θάνατο. Διαδικασία όπου λειτουργεί ως Τσουνάμι, όπου εφόσον αδυνατεί να δανείσει τον επιχειρηματία, ο επιχειρηματίας με στραγγαλισμένη ρευστότητα οδηγείται σε απολύσεις και μειώσεις μισθών για να αντεπεξέλθει, ενώ επί της ουσίας οδηγείται στην συρρίκνωση και πτώχευση. Η Ανάπτυξη δεν επιτυγχάνεται με τις στραγγαλιστικές απολύσεις και μειώσεις μισθών αλλά με την Καινοτομία, ορθολογιστική Στρατηγική σε όλα τα επίπεδα (Εταιρική, Επιχειρησιακή και Τμηματική), και στράτευση των καλύτερων ταλέντων. Δυστυχώς ο επιχειρηματίας είναι θύμα της Τραπεζικής αδυναμίας σε παροχή ρευστότητας. Τα πιο πάνω καρκινώματα είναι όλα αλληλένδετα και λειτουργούν ως πυραμίδα, όπου στην κορυφή είναι το Τραπεζικό Σύστημα. Όταν το Τραπεζικό Σύστημα είναι Ανεμικό τότε θα επέλθει η ανεργία, η ύφεση, πτώση βιοτικού επιπέδου, μη εξυπηρέτηση των δανείων λόγων απώλειας εργασίας και τόσα άλλα δεινά. Σπάσαμε όλα τα ρεκόρ σε πτωχεύσεις εταιρειών και κλείσιμο μικρών εργαστηρίων/μαγαζιών. Σε όλες τις πόλεις η πιο δημοφιλής λέξη είναι «ΠΩΛΕΙΤΑΙ/ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ». Με απλά λόγια «ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΠΑΤΡΙΣ». Όταν ξεπουλιούνται τα πάντα, τι συνεπάγεται? Δυστυχώς χάθηκε η Γραμμή Στρατηγικής.
Δεν ξεχωρίζουμε την Αιτία από το Σύμπτωμα. Ακούμε να τίθενται θέματα για μειώσεις κατώτατων μισθών, μειώσεις ενοικίων και άλλα δευτερεύοντα θέματα τα οποία αποτελούν το Σύμπτωμα και τα οποία αποπροσανατολίζουν την Γραμμή Πλεύσης προς πιθανή ανάκαμψη. Ο κατώτατος μισθός και 100 ευρώ να οριοθετηθεί δεν αποτελεί λύση, γιατί η αιτία της καταστροφής μας είναι σε άλλα μήκη και πλάτη και όχι στον κατώτατο μισθό όπου δεν έχει ουδεμία παρενέργεια σε θέμα οικονομικής ύφεσης. Για τον απλό λόγο, όταν υπάρχει τεράστια ανεργία και ύφεση ο πολίτης θα αποδεχθεί χαμηλό μισθό μέχρι να ανακάμψει η οικονομία. Αν δεν υπάρξει ανακάμψει, η οποία δεν θα έρθει ως Μάννα εξ’ ουρανού αλλά με χάραξη Στρατηγικής και Υπέρβασης Εαυτού. Στην Επιστήμη του Μάνατζμεντ δεν υπάρχει ποτέ τελευταία ευκαιρία Μαθαίνεις πάντα μέσα από τα λάθη σου, εμείς όμως δείξαμε ότι είμαστε «Ανεπίδεκτοι Μαθήσεως» μέχρι τώρα.
Χρειάζονται τομές και όχι βεβιασμένες αποφάσεις κάτω από τον Πανικό της Τρόικας και του Μνημονίου το οποίο μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε Ολιστική Κατάρρευση. Θα αναφέρουμε μόνο έναν απλό σενάριο: σήμερα η άνεργοι είναι σύμφωνα με τα στοιχεία του αρμόδιου υπουργείου στις 76.000, με ορίζοντα την περεταίρω αύξηση σε ρυθμούς μαμούθ. Δεν χρειάζεται να είσαι και διακεκριμένος επιστήμονας για να κάνεις ακτινογραφία της παρούσης κατάστασης. Σε ένα με δύο χρόνια όπου τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια θα αποτελούν το 50%-60% των χαρτοφυλακίων των τραπεζικών ιδρυμάτων, γεγονός όπου θα οδηγεί τα τραπεζικά ιδρύματα σε πλήρη κατάρρευση. Οι τράπεζες θα οδηγηθούν αναγκαστικά σε πωλήσεις ακινήτων. Θα δημιουργηθεί ένας φαύλος κύκλος ανεπανόρθωτος με απρόβλεπτες καταστάσεις πανικού, όπου ίσως να οδηγήσουν και σε κοινωνικές εξεγέρσεις. Επιπρόσθετα, όπου σε μια χώρα πτωχευμένη και σε εξευτελιστική τιμή να πωλείται ένα ακίνητο, αγοραστές δεν θα υπάρχουν γιατί το 60%-80% του πληθυσμού θα κάνει αγώνα επιβίωσης. Μας διάβασαν πολύ καλά πριν την επιβολή του κουρέματος, τα νοικοκυριά όφειλαν σε αναλογία το 170% του ΑΕΠ σε θέμα δανεισμού. Στο παγκόσμιο γίγνεσθαι τίποτα δεν κρίνεται στην τύχη.
Οι οποιεσδήποτε στρατηγικές αποφάσεις έχουν συγκεκριμένο στόχο. Συνεπώς με την επιβολή του κουρέματος και την αδυναμία αποπληρωμής των οφειλών των νοικοκυριών προς τα τραπεζικά ιδρύματα, επέρχεται η πλήρης πτώχευση και των πολιτών και της χώρας. Το αποτέλεσμα του κουρέματος ήταν η απώλεια 24δις ευρώ σήμερα. Πριν το κούρεμα οι καταθέσεις ήταν περί τα 71-72δις ευρώ και πρόσφατα στατιστικά κατέδειξαν καταθέσεις 48δις ευρώ. Η μαύρη προπαγάνδα περί ξεπλύματος βρώμικου χρήματος και περί “bail-in” κάποιων στα κέντρα εξουσίας μας έχει καταστρέψει. Ο μοναδικός τους στόχος ήταν η καταστροφή της οικονομίας της χώρας και το κατάφεραν στο 100%. Μια χώρα καταστρέφεται δια της απώλειας της οικονομίας της που έχει ως συνεπακόλουθο την φυγή των επιστημόνων της προς το εξωτερικό. Εμείς είμαστε προσκολλημένοι στο μνημόνιο αυτών των οποίων μας κατάστρεψαν. Ας μας παρουσιάσουν τα κέντρα λήψης αποφάσεων έστω και ένα σχέδιο εμπεριστατωμένο το οποίο οδηγεί σε ανάκαμψη της οικονομίας και της διάσωσης του τραπεζικού συστήματος όπου ο ρόλος του είναι να δανείζει τις επιχειρήσεις που έχουν προοπτική και όχι να τις αποστραγγίζει από ρευστότητα.
Αρκετά μέτρα στο μνημόνιο είναι πολύ ορθά, αλλά πλήρως άκαιρα στην δική μας περίπτωση. Τα μέτρα τα οποία εισηγείται και εκτελεί η Τρόικα θα έπρεπε να είχαν ορίζοντα εφαρμογής 2-5 χρόνια και με παροχή ρευστότητας και όχι σε 6 ως 12 μήνες και χωρίς ρευστότητα. Τα παραδείγματα των άλλων χωρών τα οποία σερβίρονται ως παράλληλα και ίδια όπως της Ιρλανδίας και Πορτογαλίας οι οποίες επέστρεψαν στις αγορές, δεν έχουν ουδεμία σχέση και παραλληλισμό με το δικό μας πρόβλημα. Για τον απλό λόγο ότι σε αυτές τις χώρες και περεταίρω σε ουδεμία χώρα στον κόσμο δεν επιβλήθηκε η ΚΑΡΑΤΟΜΗΣΗ δια του κουρέματος των καταθέσεων, το βαπτιζόμενο «bail-in». Στην επιστήμη της Χρηματοοικονομικής υπάρχει το μοντέλο το οποίο πήρε το όνομα «market anomalies», δηλαδή ανωμαλία στις αγορές όπου διαμέσου της δημιουργίας πανικού στις αγορές δεν λειτουργούν οι κανόνες των επιστημών της Οικονομίας και Χρηματοοικονομικής. Ακριβώς αυτό το μοντέλο Οργάνωσαν και Εκτέλεσαν τα κέντρα λήψης αποφάσεων των «φίλων ευρωπαίων». Δημιούργησαν τον πανικό, πρόβαλαν το πιθανό «bail-in» όπου είχε ως αποτέλεσμα άρων άρων να εξαφασνιτούν δισεκατομμύρια καταθέσεις.
Η επιστήμη του Μάνατζμεντ και η απλή λογική καταδεικνύει ότι όταν η παρούσα στρατηγική είναι αναποτελεσματική και οδηγεί σε πλήρη καταστροφή τότε επιβάλλεται η αλλαγή πλεύσης, ακόμα και έξοδος από την Ευρωζώνη. Μας σέρβιραν το Μνημόνιο, όμως αν «δεν μπορούμε να αλλάξουμε τα χαρτιά που μας μοιράζουν, μπορούμε όμως να παίξουμε το παιχνίδι με τον δικό μας τρόπο», λόγια σοφά ενός αείμνηστου αμερικάνου κορυφαίου επιστήμονα στον τομέα της Τεχνολογίας, Ράντυ Πάους. Το μέλλον μας εμείς το προδιαγράφουμε. Είμαστε ικανοί να το πράξουμε ή θα αναμένουμε την ολιστική κατάρρευση η οποία κάθε μέρα επιταχύνεται με τις χιλιάδες απολύσεις, εκατοντάδες λουκέτα σε επιχειρήσεις, χιλιάδες μαθητές σε συσσίτια και τα κοινωνικά παντοπωλεία. Τα χειρότερα έπονται και τονίζουμε ότι τα γραφόμενα δεν δίνουν το στίγμα της κινδυνολογίας αλλά έστω και την υστάτη ας αρθούν στο ύψος των περιστάσεων τα κέντρα λήψης αποφάσεων. Ως υστερόγραφο αναφέρουμε ότι την κατάρρευση την προβλέψαμε πριν δύο χρόνια.
Σημείωση: Το άρθρο εκφράζει προσωπικές θέσεις του συγγραφέα.
